Kalendarz Wydarzeń

1 maja obchodzimy Międzynarodowe Święto Pracy, znane również jako Międzynarodowy Dzień Solidarności Ludzi Pracy.

To ważna data w kalendarzu, upamiętniająca walkę o prawa pracownicze, której początki sięgają wydarzeń z 1886 roku w Chicago. Wówczas to, pracownicy wyszli na ulice, domagając się wprowadzenia ośmiogodzinnego dnia pracy, co zaowocowało starciami z policją. Święto to stało się symbolem solidarności pracowniczej oraz przypomnieniem o znaczeniu dialogu społecznego i poszanowania praw pracowników. W Polsce 1 maja było oficjalnie obchodzone od 1950 roku.

W Polsce dzień ten jest świętem państwowym ustawowo wolnym od pracy. Z tej okazji wszystkim Mieszkańcom Gminy życzymy udanego, spokojnego i pełnego słońca wypoczynku!

2 maja jest obchodzony w Polsce jako Dzień Flagi Narodowej. Jego ustanowienie przez Sejm miało przyczynić się do budowania dumy z naszych symboli narodowych i uczyć szacunku do nich. W Polsce świętujemy je uroczyście dokładnie między 1 maja, czyli Świętem Pracy a 3 maja, dniem upamiętniającymi uchwalenie Konstytucji 3 Maja. Data ta nie jest jednak przypadkowa. W czasach PRL to właśnie 2 maja pracownicy SB często ściągali wywieszane na Święto Pracy flagi, aby nie został po nich ślad na Święcie Konstytucji 3 Maja, które nie było akceptowane przez partyjnych dygnitarzy z PZPR. 

Barwami Rzeczypospolitej Polskiej są kolory biały oraz czerwony. Na flagach układa się je w dwóch poziomych, równoległych pasach tej samej szerokości. Górny pas jest koloru białego, a dolny koloru czerwonego. W 1919 roku biel i czerwień uznano oficjalnie za barwy państwowe. W symbolice polskiej flagi biel pochodzi od bieli orła, będącego godłem Polski oraz bieli Pogoni - rycerza galopującego na koniu, będącego godłem Litwy.

Pierwsze dni maja są więc doskonałym okresem, by pamiętając o tradycjach, korzeniach i tożsamości narodowej wspólnie odczuwać dumę z osiągnięć demokratycznej i nowoczesnej Polski. Flaga to powód do dumy, to symbol naszej jedności, symbol naszej państwowości, wolnej i niepodległej ojczyzny. Niech biało-czerwona flaga będzie znakiem naszej obywatelskiej wspólnoty!

Wójt Gminy Kwilcz 
zaprasza na Skwer Płk. Łukasza Cieplińskiego 
na rocznicowe obchody uchwalenia Konstytucji 3 Maja 1791 r.

Program uroczystości w dniu 3 maja 2026 r.:

godz. 12.00

msza św. w kościele parafialnym w intencji Ojczyzny oraz mieszkańców gminy Kwilcz

godz. 13.00

uroczystości pod pomnikiem Powstańców Wielkopolskich:

• odśpiewanie hymnu i wciągnięcie flagi państwowej na maszt
• uroczysta odprawa wart
• przemówienie Wójta Gminy Kwilcz
• złożenie wiązanek kwiatów
• odśpiewanie Roty

Konstytucja 3 Maja (właściwie: Ustawa Rządowa z dnia 3 maja) – uchwalona 3 maja 1791 roku ustawa regulująca ustrój prawny Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Powszechnie przyjmuje się, że Konstytucja 3 Maja była pierwszą w Europie i drugą na świecie (po konstytucji amerykańskiej z 1787 r.) nowoczesną, spisaną konstytucją.

Konstytucja 3 Maja została ustanowiona ustawą rządową przyjętą tego dnia przez sejm. Została zaprojektowana w celu zlikwidowania, obecnych od dawna wad, opartego na wolnej elekcji i demokracji szlacheckiej systemu politycznego Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Konstytucja zmieniła ustrój państwa na monarchię dziedziczną, ograniczyła znacząco demokrację szlachecką, odbierając prawo głosu i decyzji w sprawach państwa szlachcie nieposiadającej ziemi (gołocie), wprowadziła polityczne zrównanie mieszczan i szlachty oraz stawiała chłopów pod ochroną państwa, w ten sposób łagodząc najgorsze nadużycia pańszczyzny. Konstytucja formalnie zniosła praktycznie nieużywane od 27 lat (od wprowadzenia w 1764 roku skonfederowanej organizacji pracy sejmu) liberum veto. Przyjęcie monarchicznej Konstytucji 3 Maja spowodowało opozycję republikanów oraz sprowokowało wrogość Imperium Rosyjskiego, które od 1768 roku było protektorem Rzeczypospolitej i gwarantem nienaruszalności jej ustroju. W wojnie w obronie konstytucji, Polska zdradzona przez swojego pruskiego sprzymierzeńca Fryderyka Wilhelma II została pokonana przez wojska rosyjskie Katarzyny Wielkiej, wspierające konfederacją targowicką – spisek polskich magnatów przeciwnych zmianie ustroju Rzeczypospolitej. Po utracie niepodległości w 1795 roku, przez 123 lata rozbiorów, przypominała o walce o niepodległość. Zdaniem dwóch współautorów, Ignacego Potockiego i Hugona Kołłątaja była „ostatnią wolą i testamentem gasnącej Ojczyzny".

Pisarz tamtych czasów, Julian Ursyn Niemcewicz w swej sztuce "Powrót posła", pisał otwarcie:

"Ten to nieszczęsny nierząd, to sejmów zrywanie,
Kraj zgubiło, ściągnęło obce panowanie,
Te zaborów, te srogich klęsk naszych przyczyną,
I my sami byliśmy nieszczęść naszych winą.
Gnijące w zbytkach, lenistwie i biesiad zwyczaju
Myśleliśmy o sobie, a nigdy o kraju"...

Mimo rozbiorów, pamięć o drugiej w dziejach świata spisanej konstytucji narodowej (uznawanej przez politologów za bardzo postępowy jak na swoje czasy dokument) przez kolejne pokolenia pomagała podtrzymywać polskie dążenia do niepodległości i stworzenia sprawiedliwego społeczeństwa. W Polsce uznaje się ją za ukoronowanie wszystkiego, co dobre i oświecone w polskiej historii i kulturze.

Od czasu odzyskania niepodległości w 1918 roku, Święto Konstytucji 3 Maja było obchodzone jako najważniejsze święto państwowe. Dzień 3 maja 1791 roku został uznany Świętem Konstytucji 3 Maja. Obchody tego święta były zakazane podczas rozbiorów, a ponownie jego obchodzenie zostało wznowione w II Rzeczypospolitej w kwietniu 1919 roku.

Święto Konstytucji 3 Maja zostało zdelegalizowane przez hitlerowców i sowietów podczas okupacji Polski w czasie II wojny światowej, a po antykomunistycznych demonstracjach w 1946 r. nie było obchodzone w Polsce, natomiast zastąpione obchodami Święta 1 Maja. W styczniu 1951 r. święto 3 maja zostało oficjalnie zdelegalizowane przez władze komunistyczne. Po zmianie ustroju, od kwietnia 1990 r. Święto Konstytucji 3 Maja należy do uroczyście obchodzonych polskich świąt.

4 maja to Dzień Strażaka, któremu patronuje św. Florian – rzymski legionista żyjący w IV w. n. e. Zasłynął on z męstwa i odważnego wyznawania wiary chrześcijańskiej, za co poniósł męczeńską śmierć. Florian von Lorch pochodził z Austrii i był mężnym żołnierzem armii cesarza rzymskiego Dioklecjana. W 304 roku ujął się za prześladowanymi legionistami chrześcijańskimi, za co został skazany na karę śmierci - 4 maja został potwornie skatowany i wrzucony do rzeki Enns. 

W tym szczególnym dniu skierujmy swoje myśli ku osobom, które zawodowo i jako ochotnicy spieszą na ratunek ofiarom kataklizmów, pożarów i innych niebezpiecznych zdarzeń. Strażacy – członkowie Ochotniczych Straży Pożarnych pełnią na co dzień szlachetną, ale i niebezpieczną służbę dla ochrony wszystkich członków naszej lokalnej wspólnoty, często czyniąc to z narażeniem zdrowia a nawet życia. Bycie strażakiem to niezwykłe wyzwanie. To zaszczyt  i obowiązek. To bezinteresowna służba innym, ciągła praca nad sobą i doskonalenie własnych umiejętności.

W imieniu samorządu Gminy Kwilcz pragniemy wszystkim Strażakom złożyć wyrazy podziękowania za ofiarną służbę. Dziękujemy Wam za zaangażowanie, odwagę i poświęcenie. Za wykazywanie pełnej gotowości i zdecydowanej postawy w trudnych do pokonania zadaniach chroniąc życie, zdrowie i mienie ludzkie. Wasza praca wymaga wysiłku i odwagi. Niech zawsze będzie doceniana i wspierana przez całą społeczność, nad bezpieczeństwem której czuwacie każdego dnia.

Z okazji Waszego święta przyjmijcie Drodzy Strażacy najszczersze życzenia zdrowia, wszelkiej pomyślności, bezpiecznych wyjazdów i powrotów z akcji ratunkowych oraz szczęścia rodzinnego, tak potrzebnego w życiu każdego człowieka. Życzymy, aby ta trudna służba była dla Was źródłem satysfakcji oraz powodem do dumy jak również inspiracją do dalszych działań w dziele humanitarnej służby ludziom, w myśl strażackiej dewizy „Bogu na chwałę, ludziom na pożytek”.

      Stanisław Mannek                                                            Wojciech Olejnik
      Wójt Gminy Kwilcz                                                            Przewodniczący Rady Gminy Kwilcz

8 maja obchodzimy 81. rocznicę zakończenia II wojny światowej i Narodowy Dzień Zwycięstwa. Święto to zostało ustanowione w 2015 r. dla upamiętnienia zwycięstwa nad hitlerowskimi Niemcami. Jednocześnie zostało zniesione Narodowe Święto Zwycięstwa i Wolności, nazywane Dniem Zwycięstwa, obchodzone 9 maja zgodnie z dekretem komunistycznych władz z 1945 r.

II wojna światowa zakończyła się podpisaniem aktu bezwarunkowej kapitulacji Niemiec 8 maja 1945 r. o 22.43 czasu środkowo-europejskiego w dzielnicy Karlshorst w Berlinie. Akt wszedł w życie o 23.01 i wtedy nastąpiło przerwanie działań wojennych. Dzień wcześniej, 7 maja 1945 r., w kwaterze głównej Alianckich Sił Ekspedycyjnych gen. Dwighta Eisenhowera w Reims we Francji, podpisano pierwszą kapitulację nazwaną później wstępnym protokołem kapitulacyjnym.

Kapitulacja III Rzeszy oznaczała oficjalny koniec wojny w Europie, nadal toczyły się jednak walki z Japonią. Dopiero jej kapitulacja 2 września 1945 r. zakończyła ostatecznie II wojnę światową. Uczestniczyły w niej 72 państwa, w ciągu 6 lat zginęło, według niektórych szacunków, ponad 75 mln osób. Polska straciła ponad 6 mln obywateli, w tym około 3 mln pochodzenia żydowskiego. Polskie Siły Zbrojne uczestniczyły w większości kampanii wojennych i bitew II wojny światowej: w zachodniej i południowej Europie, Afryce Północnej, a od końca 1943 r. również na froncie wschodnim.

W lipcu i sierpniu 1945 r. w Poczdamie przywódcy Stanów Zjednoczonych, ZSSR i Wielkiej Brytanii ustalili zasady polityki wobec Niemiec. Kapitulacja położyła kres rządom niemieckiej narodowo-socjalistycznej ideologii. W wyniku ustaleń poczdamskich Polska znalazła się w sowieckiej strefie wpływów, a na odzyskanie niepodległości musiała czekać aż do 1989 r.

W Polsce Dzień Zwycięstwa ma szczególne znaczenie jako symbol zwycięstwa nad faszyzmem i nazizmem oraz walki o niepodległość kraju.